این اخرین پستی که گذاشتم دیگه کم کم باید برم.امیدوارم شما خوب و خوش باشید وبتونید به

عشقتون برسید.اینو واسه کسی نوشتم که ترک کردنش شاید .......... دوست دارم اخرین حرفهای

خودتونو بهم بگید حتی تو . واسم دعا کنید.

        قسمتم قسمت هرکس باشی

 گوشه ای از قلبم تا ابد قسمت توست

      باورم کن وبدان سالها می گذرد

          تا تو ومهر تو تکرار شود

            سهم هر کس باشی

  سهمی از تو تا ابد در دل من زندانیست.........

خدا وصیت منو گوش بده  ناممو  بخون

شاید دیگه من نباشم مواظب عشقم بمون

می سپارمش بهت می رم تمامه تار و پودمو

یه وقت نیاد  برنجونیش  کسل  کنی  وجودمو

خدا یه وقت کسی نیاد تو زندگیش بدزده قلب سادشو

کسی نیاد بشینه زیره سایشو بهش  بگه دوسش داره

     خیلی بده زمونمون خدا سپردمش بهت

               مواظب عشقم بمون

فردا قراره منو تو از همدیگه جدا بشیم

فردا قراره همدمه گریه ی بی صدا بشیم

تو کوچه های بی کسی نیستی و پرسه می زنم

باید  منو   نگاه  کنی   غریبه   شهرتون   منم

یادش بخیر من وتو و یه  قلب  پاک و بی ریا

حالا چی شد عوض شدی دلت کجاست سنگ صبور

من تو رو عاشق می کنم  هر طور شده حتی به زور

کی می خواد فردا تورو از من بگیره

کاش خونش ویرون بشه اتیش بگیره

ما باید فردا رو از دنیا بگیریم ما اگه از هم جد ا بشیم  میمیریم

ما باید قدر این روزها رو بدونیم وای اگه  فردا بیاد تنها میمونیم

خدا شاید این عشقی که من  میگمو تو نشناسی

نزدیکترین کسم اونه خیلی دوسش دارم راستی

 یادت  نره  بهت   بگم  عزیزترینم  اونه  خودم   مهم   نیست

 امااون  نزاری تنها بمونه بمیرم واسش گریه چقدر بهش میاد

وقتی که حرصش می گیره میگه ازم بدش میاد

اما  وقتی اروم میشه  میبینه  من بغضم  گرفت

همین  دیوونه بازیهاش از اول  چشممو گرفت

حالا که دیگه مجبوریم همدیگرو وداع کنیم

بیا به  یاده  اون  روزا  همدیگرو  دعا کنیم

یه وقت دیدی دعا گرفت خدا نزاشت جدا بشیم

ای وای داره فردا میاد باید  دست به دعا بشیم

با قلب  پاکت  از  خد ا بخواه  منو صبرم  بده

هنوز نرفتی از پیشم دوریت داره زجرم میده

 کی می خواد فردا تورو از من بگیره

کاش خونش ویرون بشه  اتیش بگیره

عزیزم یادت نره دنیا دو روزه  نمی خوام فردا  دلت برام بسوزه

ای خدا حتی اگه  دوسم نداره  تو میتونی نزاری  تنهام  بزاره

            با قلم نقش حبابی بر لب دریا کشید

        گفتمش چون می کشی تصویر مردان خدا

             تک درختی در بیابان یکه و تنها کشید

           گفتمش نامردمان این زمان را نقش کن

        عکس یک خنجرزپشت سر پی مولا کشید

        گفتمش راهی بکش کان ره رساند مقصدم

         راه عشق و عاشقی و مستی ونجوا کشید

          گفتمش تصویری از لیلی ومجنون رابکش

        عکس حیدر(ع)در کنار حضرت زهرا(س)کشید

           گفتمش بر روی کاغذ عشق را تصویر کن

                در بیابان بلا، تصویر یک سقا کشید

             گفتمش از غربت ومظلومی ومحنت بکش

              فکر کرد و چهار قبر خاکی از طه کشید

              گفتمش سختی ودرد وآه گشته حاصلم

            گریه کردآهی کشید وزینب کبری(س)کشید

                گفتمش درد دلم را با که گویم ای رفیق

              به چه بس زیبا کشیدوعکس مهدی (عج)راکشید 

             گفتمش ترسیم کن تصویری از روی حسین (ع)

                گفت این یک را بباید خالق یکتا کشید....

 

 

از اول هم من و تو ما نبودیم

 

من و تو مال یک دنیا نبودیم

 

از اول هم تو اون سردرگمی ها ، میگفتیم با همیم اما نبودیم

 

تمومش کن بیا از هم جدا شیم

 

بیا اینقدر تکراری نباشیم

 

تمومش کن تا همین جا توی لحظه ، از این تنهائیه با هم رها شیم

 

تمومش کن ته این جاده بسته ، تهش مائیم که قلبامون شکسته

 

بگو اینجا کجایه قصه ی ماست؟ نگاه کن اول راهیم و خسته

 

نترس از اینکه حرفام دلنشین نیست

 

تموم سهم ما از عشق این نیست

 

ما عشق اول هم بودیم اما

 

همیشه عشق اول بهترین نیست

 

تمومش کن بیا از هم جدا شیم

 

بیا اینقدر تکراری نباشیم

 

تمومش کن تا همین جا توی لحظه ، از این تنهائیه با هم رها شیم

 

تمومش کن ته این جاده بسته ، تهش مائیم که قلبامون شکسته

 

بگو اینجا کجایه قصه ی ماست؟ نگاه کن اول راهیم و خسته

 

تمومش کن بیا از هم جدا شیم

 

بیا اینقدر تکراری نباشیم

 

تمومش کن تا همین جا توی لحظه ، از این تنهائیه با هم رها شیم

تمومش کن

از جدا شدن نوشتی رو تنه زخمی هر برگ

گریه کردم و نوشتم نازنینم یا تو یا من!

به تو گفتم باورم کن میونه این همه

دیوارتو با خنده ای نوشتی همقفس خدانگهدار

بنویس مهلت موندن یه نفس بود

سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

سرروشونه هات نذاشتم مثل دستات سرده سردم

من که تو بنبست غربت 
زخمی از آواره پائیز

فکر چشمای تو بودم

با دلی از گریه لبریز

شب عاشقونه ی من ، که حروم شد

مهلت بودن با تو ، که تموم شد

ندونستم باید از تو میگذشتم

وقتی از غربت چشمات مینوشتم

بنویس مهلت موندن یه نفس بود

سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه توگریه نکردم

سرروشونه هات نذاشتم مثل دستات سرده سردم

از جدا شدن نوشتی رو تنه زخمی هر برگ

گریه کردم و نوشتم نازنینم یا تو یا من!

به تو گفتم باورم کن میونه این همه دیوار

تو با خنده ای نوشتی همقفس خدا نگهدار

بنویس مهلت موندن یه نفس بود

سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات

 عاشق باشی و هیچ کس از دل عاشقت باخبر نباشد . وقتی لبخند می

زنی و توی دل گریانی . وقتی تو خبر داری و هیچ کس نمی داند . وقتی

 به زبان دیگران حرف می زنی ولی کسی نمی فهمد . وقتی فریاد می

 زنی و کسی صدایت را نمی شنود . وقتی تمام درها به رویت بسته

است... آن گاه دستهایت را به سوی آسمان بلند می کنی و از اعماق قلب

 تنها و عاشق و گریانت بانگ برمی آوری که: « ای خدای بزرگ

دوستت دارم!» و حس می کنی که دیگر تنها نخواهی ماند.

تو محکوم شدی به تنهایی...

کوله بارت را به دستت دادم و تورا از جزیره قلبم تبعید کردم به

دوردست ها...

آنقدر دور که هوای برگشتن به سرت نزند...

من برای مجازات کسی که نمی دانست مرتکب کدامین گناه بود

 مجازاتی این چنین سنگین برایش رقم زدم نیازی نبود وامدار

این همه فاصله شوی...

شایداین من بودم که نمی دانستم درآستان قصر پادشاهی

قلبت صادقانه دوست داشتن جرم است و گناهی بزرگ...

نترس...سرزنشت نمی کنم...

همان یک ذره نیرو و توانی را هم که داشتم خرج  رنجش تو

کردم...

درست است ناعادلانه مجازاتت کردم... و در کمال بی انصافی

تو را از خود راندم...

اما آیا می دانستی هنوز ؟؟؟؟

پس نزار...

دیگه بسته امیدوارم موفقیتت را ببینم نه رنجشت را.